Belachelijke tranen herinneren haar aan de tijd van toen toen ongeluk nog heel gewoon was en zij het laatst gekozen kindje van de klas de man dacht te kennen en aan verdriet is gaan wennen Belachelijke woorden vliegen door de ruimte als zij haar zelfgeleide stuurtje los wil laten emotie geen toon recht lijkt te kunnen praten Belachelijk het besef dat na al dat bezwaaid door haar rug zij zich juist net bedenkt... ze wil terug