Angst huist in mij
een tijdje, tot het eenzaam werd
schaamte en spijt nam hij aan
zonder te overleggen
Ze bleken een ramp om mee te leven

Ongenode vrienden bleven slapen,
herrie, lawaai, dreunen de deuren
duwen en draaien, drank en nog meer herrie
eindeloze herrie waar geen einde aan kwam

Maar de economie is slecht
dus we blijven maar zitten
Ik blijf gewoon wel hopen
dat de pannen houden

Dingen kunnen zo gruwelijk instorten

Ik schrijf je het liefst zonder komma's en hoofdletters, ik kijk je eventjes niet aan
Ik loop nu snel wel voor je langs, rond het vrij naar boven af
Ik denk nu niet aan wat kan gebeuren, ik houd een armlengte slag om arm
Ik knipper wat extra met mijn ogen, krab dan nog eens aan mijn hoofd
Ik ga toch maar plassen, eet daarna wel met je mee
Ik zal een was draaien en een muziekje, ik vouw wat op en ja nog wat
Ik zal een klein keertje met je blijven, een nachtje slaap ik ook wel

Maar laten we niet trouwen
Als jij gewoon niet zegt wat je denkt blijft alles rustig

Mijn gezicht is een theater

De schelle toon blijft immer overheersen/ maakt van de rest een grote wanvertoning

Hij vertelde ons van de sprookjes, hij had graag in de Efteling gewoond
Ookal was hij atheïst over God praten maakte zijn ogen groot
zelfs hij-

Napoleon op het paard, hij at graag eendenmossellen hij gooide hoge ogen met zijn lasso en maakte schilderijen van meerminnen en de toekomstige stad Utrecht
Zelfs hij-

Hij gaf grauwe stoeptegels glans maar vervormde als een straat op zijn kant
toen zij moest huilen was hij was stil en deden zijn ogen het niet

(zo restte ons niets anders:)
Wij klonken maar
op het nieuwe jaar
Met een traantje op de kraag

Want.

Soms vier je dingen, soms huil je
Niemand hier is met een gouden lepel in de mond geboren
Niemand hier kan gieren
en
Niemand is hier blij dat hij twee benen heeft


Ik ben eigenlijk altijd een beetje boos

Het was lang geleden dat zij de kaart ontving, lang geleden dat zij de haare had verstuurd
Toen van adressen in agenda's, nu opgegeten ruimte
Ik vroeg me toen af of ik het zelf had geschreven
of ik het zelf beloofd en beleefd had
De kaart had zij bewaard en teruggevonden bij het opruimen, nu op de wc las zij het terug

Een belofte

Ooit vieren we samen ons eigen succes in de tijd van een ander

Laten wij een rijmpje schrijven Ja ik zal een rijmpje schrijven Schiet mij maar lek stomp ik jou op je bek

"People please", de agente kuchte even, "stop chewing at each other"

Een groepje heldhaftige krekels had zich verzameld. Daar, waar zij tussen de flats de straat binnenreed, daar links in het matige bosje hun aller hoop op die zucht. Zij zette haar muziek af en hoewel druppels hun vleugels zwaar hadden gemaakt en de roest ze deed breken deden ze hun best, tot ze uit zicht was. Het was liefde.

"Ik heb een draadje in mijn keel, een heel klein draadje. Als je eraan trekt komt er een drol uit mijn mond". Ze keek hem aan. Ze wist wel dat er iets mis was.