"Jij wilt alles steeds benoemen" "Ja maar ik praat gewoon graag"

INSPIRATIE (met hoofdletters) Afscheid nemen bestaat wel Marco maar het kan niet, jullie zijn de inspiratie. Zijn dat allemaal mensen die nog leven? Ik help het je hopen want ja door hen ruim ik soms nog eens mijn kamer op. Helaas kon ook jij niet voorkomen dat ik achtentwintig in een barre bak gekregen hamsters had geprobeerd terug te brengen naar de dierenwinkel. Ze waren er in alle soorten en maten en wilden allen de bak uit, ik probeerde ze bij elkaar te houden, te pakken en in mijn zakken en capuchon te stoppen maar ze glipten weg. Ik had mijn armen omhoog toen ik bezweet wakker werd en ik schreeuwde : “nu gaan ze dood, ze worden overreden of opgegeten!” Ik wacht de hele dag op je sms maar jij bent interesse kwijt, jij hebt plastic gevoeld. Het heeft geen zin. Plastic moet je eens proberen Ik ben weer niets veranderd ik ben nog steeds en altijd ongelukkig en zit dat een keer per week te vertellen aan een begrijpende vrouw tot ik afgeleid raak. Mooi. Of het van een verstandelijk gehandicapte is. En zij vertelt over de kunstenaar, hij gebruikte een kleur van Griekenland die ik niet ken, oker lijkt het. Het was een leuke man vertelt ze. Hij stierf jong aan een vreselijke ziekte, de naam ben ik kwijt. Er kwam een moment dat ik eindelijk alles los kon laten. Of dat in ieder geval dacht. Dat ik een keer weer wakker werd, maar geïnspireerd door alle succesvolle mensen op facebook en De vrouw met de sleutel van Vonne van der Meer (laat een verhaal nooit meteen lezen, broei eerst op een idee, broei alvorens je het deelt!) van wie ik ooit eerder een boek gelezen had. Ik had er toen niets van begrepen. Deze ochtenden sta ik op en zet alleen soms meteen mijn telefoon aan. Ik schrik niet meer van de smstrilling want het zal een vriendin zijn. Soms bekijk ik berichten van Carl23 en neem ik aangeboden nieuwe matches door. Ik bekijk wat banen en scholen en andere mogelijkheden om mezelf serieus te kunnen blijven nemen. Heel heel soms kijk ik of jij online bent en wat je nu weer leuk vindt, waar je heen gaat of welke vrouwen je nieuw ontmoet hebt of misschien wel al jaren kende. Alleen erg heel soms realiseer ik me nog dat ik langzaam wegzak uit jouw hoofd en jij uit het mijne. Misschien zal je onthouden wat je me toen over mij vertelde. Misschien niet. Dat is het risico. Zij had het over latten. Hoge latten. Als je heel hoog springt zal je paardenstaart misschien perongeluk de onderkant raken, dat bedacht ik er later zelf achter. Mijn tijd is vrij, ik heb vakantie.