mama mama zonder handen in het hoofd zitten verhalen mooie zinnen, kromme gedachten met een omweg vage schimmen als personages huisdieren met karakter, kleuren met gevoel het hoofd vindt slim grappig en grappig schoon maakt een buiging, vergist en begint weer opnieuw gaat staat ligt en begint weer opnieuw het hoofd maakt wensen bedenkingen toekomst rood denkend aan vroeger en wat al beter had gemoeten het hoofd zucht en schudt, slaapt, wordt wakker geeft opdracht kijk, ruik, hoor, praat het probeert te herinneren wat het weg heeft gedronken maakt, soms geeft het ruimte te vergeten het hoofd bedenkt vermengt vermomt tergt zich maar behoudt behoudt koelte vers en puur het weet als geen ander als de beste eenmaal uit het hoofd - censuur -
Ze hoopte dat mensen begrepen dat ze spijt had. Ze was zichzelf niet, al heel lang. Spijt met een rietje, het had haar uitgezogen en doodleuk opnieuw opgevuld met dikke zware watten en gebruikt wc-papier. Door loensende rioolmeerminnen was ze blijvend kopje onder getrokken, tot het licht verdween uit haar gezicht. Het troebele water vervulde de laatste schreeuw. Ze gaf de horizon weg.
Haat had haar tot zijn muze gemaakt,
Een nationale gebeurtenis
Het waar een ieder van opveerde, waar een ieder op had gewacht,
stilzaam op gehoopt, minzaam om had glimgelachen (sommigen dan en in het knuistje want zij wisten het al maar waren al die tijd alleen gebleven?). Maar nu, daar was het. Daar zou het gaan gebeuren. Daar zouden we het doen. Kom maar, daar gaan we!
Grenzen opheffen
Tuinen doortrekken
Geld vernietigen
Tijd verbieden
Graan verbouwen
(ja graan verbouwen)
Het was lang stil maar toen kwam het antwoord
Woorden, het zijn maar woorden. Grote woorden die als druppels vallen, als hagelstenen. Harde woorden maar het zijn maar woorden. Mensen zijn geen sociale dieren, het zijn bange dieren.
Abonneren op:
Posts (Atom)