Ik kijk naar jullie
Ik vraag me af
Moet ik huilen
Of lachen
Of fronsen
Ik kijk naar mezelf
Ik vraag me af
Ik moet zo lachen
Ik ben bang dat ik dood wordt geschoten omdat ik ooggetuige was
Ik ben bang dat mijn telefoon gestolen is als ik hem niet kan vinden
Ik ben bang dat er geen mannen meer zijn waarmee ik kan praten
Ik ben bang mezelf nooit te kunnen zijn
Ik ben bang mijn ouders te verliezen
Ik ben bang dat ik niets kan en heel lelijk word.Of ben
Ik ben bang dat ik de kat die ik elke avond zie op een avond niet meer zie
Of plat op de weg
Ik ben bang om te kiezen omdat de keuze nooit de juiste was
Ik ben bang te leven
Ik ben bang om dood te gaan
Ik ben bang om te vliegen
Bang om mijn belastingformulieren in te vullen
Ik ben bang om van iemand te houden
Ik ben bang voor jou
Misschien denk ik wel dat ik belangrijker ben dan ik ben
Vanmiddag zat het nog goed in mijn hoofd maar toen zat ik op de fiets
Ze zeggen het wel eens, je hoofd zit vol maar ik vergeet waarmee
Die nagels, die heb ik niet voor niets
maar gelul over hete nachten gaan me te ver
Kijk maar naar mij en mijn krassen
ik lik ze niet ik bijt ze
open wonden
En, ik houd van mijn familie
en ik kan zelfs wel gelukkig worden
ik mis jou alleen nog
waar blijf je
“Nu we het er toch over hebben,wil ik het toch even weten”
Ze had zijn ingestudeerde, misplaatste nonchalance allang door
Die haar bij zowel mannen als vrouwen zo tegenstaat
Ze heeft geprobeerd te negeren, verwijderen, vergeten
ze heeft gezegd; joh doe maar niet
ik wil dat ding dat niet bestaat,
stel je dat eens voor
zij zal hem niet zien, hij zal jou niet zien
haar woorden druipen tersluiks door je vergiet
ja houd je vast, beide handen aan je oor
En ze zal misschien even naar jullie kijken
met een oog dicht, de zon met een frons
Maar het zal in niets op jou fabelachtig antwoord lijken
Waarover jij steeds maar weer begon
Als een baby en het optrekken van zijn brauwen, vol begrip dat niet werd begrepen
We keken alleen maar. Lege plekken, gekleurde dieren, poppen met grote hoofden en ogen,en, geluiden, goudgerande omlijste stippen, vegen, strepen,
Ongekend verwarrend gevaar
Wisten wij veel
We waren nog klein
Toen kon dat nog
Gestopt met roken, dat deden zij voor hem namelijk. Hij vond dat stoer
en laconiek moeilijk. Zo passé, vertellers dwepen ermee
Reflecteren moet je leren zei zij tegen de verkeerde
Ik leerde me rot en verloor
Ik wou dat ik simpel was, laten wij onze hersens bijknippen en nog maar een weg opgaan
het lijkt wel of ze gek is, ik heb haar nooit verstaan
En echt schoon zal een kussen nooit blijven wees niet bang die gooien we weg
Wat doet leeftijd met ons, hij is zo jong, hoe kan hij het begrijpen
Teveel meisjes van achttien met strakke konten die achter hem aanlopen
Zo doet een man wat hij kan
Of het ooit genoeg is, vraag je mij dat?
Pop, geloof jij in jou waarheid, ik namelijk voor geen reter
Het kan niet zijn dat iedereen dom is en ik slim moet ik mijzelf in de oren knopen
En ze moet eens ophouden over haar vriend en andere mannen,
Ze kochten een hamster voor haar verjaardag, maar die is ze weer vergeten
Ze zag nog wat ik toen zag maar zag ook wat ik zie
En weet je wat
Dat bevalt ons niet
We gaan de zon in met onze bikini’s
Hapje eten, drankje doen
Ik geniet ervan, heb jij ook zo genoten?
Zie de tranen op de ruiten
Samen geen compromis kunnen sluiten
Proberen wel die druppel te zijn
Net begonnen het einde al zijn
Vol behouden rijden achteruit
Zonder ziekte zegt zij iets te laat
(zij met die gele legging aan, hoe kan zij op de benen staan
hoe zal haar de dag vergaan. ziet men haar voor volwaardig aan
uitgescholden door kinderen
(voor vieze vuile banaan, ja)
aprilpoep 08
Dames
Zet al je pornofoto’s op het internet
Kus elke man met tong op de mond
Grijp in de Jimmy je vriendin bij haar kont
Of nee beter, eet op camera van elkaars stront
Gedraag je overal het liefste als een slet
Misschien dat er iemand op je let
maart 08
Nee ik ben nog nooit echt verliefd geweest
Of misschien denk ik dat
Misschien heel even
Op de man ver van mijn bed
Die ver wazig heel mooi leek
feb 08
Het waren je beelden die het deden
Ik zoog ze op en hield ervan
Elk voornemen heb ik vermeden
voorlopig dan niet meer volgens plan
En elke dag bekijk ik ze met alle aandacht nog
Terwijl voor jou u jij is en zij misschien als ik te weerleggen
Dan de beelden woorden zijn, kleuren kleur bekennen en toch
Juist vooral niets met zekerheid te zeggen
In mijn hoofd is daar het mapje ‘alles wat je zei’
Klaar voor de start om te weerleggen
Het maakt me boos en blij, ver, dichtbij
1 en 1 , 2 en 2 of als wie dan ook niemand uit te leggen
Ik schrijf de beelden zelf, als ooit
en dat alles is door mij
Kijk me aan Kijk maar of je nog wat ziet maar weet je wel,
ik hoop van niet
Draai mijn kast om zie ik liever de achterkant
Neenee niet boos, nooit meer boos
Als het eens zou kunnen
Het kostte me teveel woorden
En jij had gelijk dat ik niet koos,
ons niets in openheid kon gunnen
Of je het nu wel of liever niet hoorde
Je koopt niets met spijt
En nu heb ik schijt
Wat?
Ik ben het kwijt
De man van het weer met zijn gebrek aan taal
de luchtdruk hoger als ooit , meneer?
En o wat doet het zeer
Als ik helemaal zo rechtop sta
Het stoere jongetje dat met zijn verzonnen zekerheden strooit
steeds maar niet vergeet
En nee, het is niet goed zo
Want je kleren ik moet ze niet meer
ik wilde juist nakend met jou naar het strand
Jij wilde het is wat je zei
Ik weet, echter een deel van mijn hersens die roet in het eten gooit
links of rechts, beide kanten, evenveel zeer
“Het is zo zonde maar te ver om iets aan te doen”
zaten wij in het vliegtuig niet reeds verstrooid
keihard samen, parachutesloos maar je leek zo mooi naar mij
Het zweven zoveel lawaai naast de helderkrakende zoen
Blijven om het meemaken,ohoo even, neenee
De grappenmaker was er steeds dichtbij
de hele lucht zit er vol mee
Al en dat soort nutteloze zaken
Ja kom, hark je groentje toch vluchtig aan
Vlak me uit, sla om, kijk weg en wees een man zonder gezeur
Teken als jij zo handig een nieuwe in het blik van groen
Eentje passend in het plaatje, liever domweg om het staan
Liever dan met je troebele muren in kleur
En laat je dan het neppe rood weg
Voor jou en jezelf
Kekke vogels staan altijd wel voor de deur.
En
Als ik je zie, zoals toen,
wie weet wat ik zal doen
Ik hoop dat ik licht naar je knik met mijn verworven glimlach
snel wegloop met mijn jas nog open
Niet meer kijk naar je groen, je warmte, je geur
Meteen vergeten dat ik je ooit zag
Hoe graag ik dat zou willen hopen
Voor mij en mezelf
Weet je wel
Ik voelde het even snel. Heel even
Het her de jaren kenning
Mijn wangen vonden bol en rood
Ik vond, het stond ze wel
De leden glansden van verwenning
Had ik niet geknield, maar heel even
Mijn handen aan je aanbood
Was ik het die de lucht even losliet
En was jij ineens nergens meer gebleven
Die enkele spreeuw die toch ziet
Al is het mijn laatste stukje mueslibrood
en of hij ons en mijn verdriet,
toch thans hippend weer verliet
ben ik zelf mijn eigen dood
januari 08
Als het gemaskerde meisje met de mooiste kleren
Van wie niemand ooit bloed heeft gezien
Hoor ik jou op de wc
En drink ik toch maar mijn glas leeg
Want dat moet toch tegenwoordig
En net als ik ga zitten is het weg
Ook als ik vroeg opsta
geen antwoord verwacht op die vraag die ik niet stelde
Want natuurlijk, ik wist zelf wel dat het niet kon
Meneer Banaan en zijn maten, kijk me aan
Ik hou je in de gaten vrind
Ik dacht al dat ik niet meer kon slapen
De mannen sloven uit met pakken, ik weet niet waarom ze dat doen
Waarom is een waarom zo vaak?
Waarom roze het nieuwe lichtgroen is is met geen pen te begrijpen
Waarom ik jou waarheid niet kan hebben is dat dan de bagage die eigenlijk
steeds onzichtbaarder werd maar benoemd weer kleur kreeg?
Achter bleef ik en jij wist hoe ik mij voelde maar je kon niet anders
wat wij beide echt wilden weten bleef ongezegd
Het kon een liefde zijn die de meeste stemmen kreeg
ons te weinig ruimte gaf
En ik vond het niet erg dat jij die scheet liet in je slaap mijn bed
Zelfs voor jou koffie en sigaretten ook
Dan is zout toch ineens te zoet of andersom juist
Wat zegt dat dan en waarom vooral?
Zo het hoge woord is eruit en wie nu nog wat durft te zeggen
zal mijn gebloemde dekbed dromen
Tuurlijk ben ik niet boos, misschien teleurgesteld ja!
jammer dat het niet rijmt
Ik was blij met jou en je lucht
Je vleugels maakte mij een zucht
Je hield mijn adem vast in zwart
Je hebt mijn huid, de blik verhard
Ik heb jou gevoeld en geroken
Jij bent onder mijn gewicht gebroken
Wij zijn gegroeid door helder licht
Je bent veranderd in mijn zicht
Door jou angst raakte ik verstoord
Maar wat je zei heb ik gehoord
Toen ik even heel goed keek
Was je niets meer wat je leek
Maar je blijft bij me en toch
Want ik hield van jou en nog
Abonneren op:
Posts (Atom)