van spijt trek je geen soep

en dan hij... jij van wie wind in mijn gezicht blies kijk dan ik adem ik adem bloos je bent net mij blaas bloos maar dan met een piemel kijk dan nog even van jou leerde ik typen zonder hoofdletters voor de rust ps die piemel valt alleen op als je rent

Ik las je verhaal en dacht waren wij dat waren wij dat dan mam toen zij dacht te komen eten zoals pa vandaag de korsten breekt en eindeloos punten hapt Prikte hij de meeste vorkjes toen -Weltruste slaap lekker en tot- Hebben wij jaren gemist broeder omdat wij kleiner leken dan wij waren (ik vertel graag over vissen met bamboehengels en Griekse katten in onze schaduw, wachtend op voedselmusicals en billen tussen boomtakken maar die wandelingen schijnen niet te hebben bestaan). Mam, sokken met gaten gooi ik nu weg en plastic tonijnsalade bakjes ook.