In die hele rij met huizen stond een huisje zonder kruisje De man voor het raam, aan een tafel leek hij zittend te bestaan Zij vroeg zich af hoe lang hij al wakker was of kon hij soms niet slapen Had hij dingen in zijn hoofd, woorden? Ze verwachtte in hem een schrijver, en een somber leven zonder vrouw zonder dier zonder plezier Met opgegeven hoop kortgeslagen hoofd Ze wilde hem naar buiten sleuren om hem lachend met kleuren te besmeuren Ze wilde met hem zijn vreugde herpakken Misschien schreef hij ook wel over haar Misschien zag hij haar ook elke dag Misschien ook niet