Angst huist in mij
een tijdje, tot het eenzaam werd
schaamte en spijt nam hij aan
zonder te overleggen
Ze bleken een ramp om mee te leven
Ongenode vrienden bleven slapen,
herrie, lawaai, dreunen de deuren
duwen en draaien, drank en nog meer herrie
eindeloze herrie waar geen einde aan kwam
Maar de economie is slecht
dus we blijven maar zitten
Ik blijf gewoon wel hopen
dat de pannen houden
Dingen kunnen zo gruwelijk instorten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten