alles is stuk
mijn gezicht breekt als ik in de spiegel kijk mijn ogen durven zichzelf niet aan te kijken mijn huid verafschuwen ze het is de vaalheid van zijn wat de reflectie bevreemd
ik ben het niet

ik heb de sneeuw zien vallen vannacht, vanaf het moment dat het viel 
m'n gordijnen zijn nooit dichtgeweest 
het is een moment om altijd te onthouden met de maan er boven zo mooi
 weer helemaal alleen


Wissen wens waan 
Wissen weg want

Geen opmerkingen:

Een reactie posten