En maar anderen de schuld geven van je leven Wat is dat तोच Laat je me dat zien laat ik me uitlokken tot uitspraken Knetterende letters die ik zelf niet lijk te maken Wat is dat toch Die zwarte straal van niet nuttig opgekropte haat Mijn mond zoveel en zoveel te vaak in gruwelijke scherpe uitroeptekens verlaat Wat is dat toch Het niet verzetten van mijn wiebelig zware poten Ik wilde allang toch al daar gaan staan? En nog steeds sta ik hier maar wat te kloten Wat is dat toch Ik kan mezelf niet duwen blijf hier maar gewoon Kijk me dan kijken niet wetend wie ik ben Niet wetend op wie of waar ik ooit zou willen lijken Gadverredamme