Als een baby en het optrekken van zijn brauwen, vol begrip dat niet werd begrepen

We keken alleen maar. Lege plekken, gekleurde dieren, poppen met grote hoofden en ogen,en, geluiden, goudgerande omlijste stippen, vegen, strepen,

Ongekend verwarrend gevaar

Wisten wij veel

We waren nog klein

Toen kon dat nog

Gestopt met roken, dat deden zij voor hem namelijk. Hij vond dat stoer

en laconiek moeilijk. Zo passé, vertellers dwepen ermee

Reflecteren moet je leren zei zij tegen de verkeerde

Ik leerde me rot en verloor

Ik wou dat ik simpel was, laten wij onze hersens bijknippen en nog maar een weg opgaan

het lijkt wel of ze gek is, ik heb haar nooit verstaan

En echt schoon zal een kussen nooit blijven wees niet bang die gooien we weg

Wat doet leeftijd met ons, hij is zo jong, hoe kan hij het begrijpen

Teveel meisjes van achttien met strakke konten die achter hem aanlopen

Zo doet een man wat hij kan

Of het ooit genoeg is, vraag je mij dat?

Pop, geloof jij in jou waarheid, ik namelijk voor geen reter

Het kan niet zijn dat iedereen dom is en ik slim moet ik mijzelf in de oren knopen

En ze moet eens ophouden over haar vriend en andere mannen,

Ze kochten een hamster voor haar verjaardag, maar die is ze weer vergeten

Ze zag nog wat ik toen zag maar zag ook wat ik zie

En weet je wat

Dat bevalt ons niet

We gaan de zon in met onze bikini’s

Hapje eten, drankje doen

Ik geniet ervan, heb jij ook zo genoten?