Jij wilde het is wat je zei

Ik weet, echter een deel van mijn hersens die roet in het eten gooit

links of rechts, beide kanten, evenveel zeer

“Het is zo zonde maar te ver om iets aan te doen”

zaten wij in het vliegtuig niet reeds verstrooid

keihard samen, parachutesloos maar je leek zo mooi naar mij

Het zweven zoveel lawaai naast de helderkrakende zoen

Blijven om het meemaken,ohoo even, neenee

De grappenmaker was er steeds dichtbij

de hele lucht zit er vol mee

Al en dat soort nutteloze zaken

Ja kom, hark je groentje toch vluchtig aan

Vlak me uit, sla om, kijk weg en wees een man zonder gezeur

Teken als jij zo handig een nieuwe in het blik van groen

Eentje passend in het plaatje, liever domweg om het staan

Liever dan met je troebele muren in kleur

En laat je dan het neppe rood weg

Voor jou en jezelf

Kekke vogels staan altijd wel voor de deur.

En

Als ik je zie, zoals toen,

wie weet wat ik zal doen

Ik hoop dat ik licht naar je knik met mijn verworven glimlach

snel wegloop met mijn jas nog open

Niet meer kijk naar je groen, je warmte, je geur

Meteen vergeten dat ik je ooit zag

Hoe graag ik dat zou willen hopen

Voor mij en mezelf